ตอนที่ 249 เพาะกล้าข้าวบนบกและของขวัญจากทุ่งฤดูใบไม้ผลิ

ตอนที่ 249 เพาะกล้าข้าวบนบกและของขวัญจากทุ่งฤดูใบไม้ผลิ

ผู้เฒ่าซุนทำงานคล่องแคล่ว มือเท้าไว ไม่ถึงครึ่งวัน ถาดไม้สี่เหลี่ยมก้นตื้นห้าสิบใบก็วางเรียงเป็นระเบียบเต็มลานบ้าน ขอบทั้งสี่ด้านของถาดไม้ตอกแน่นด้วยเศษไม้ แผ่นก้นยังเว้นร่องระบายน้ำเล็กๆ ไว้อีกหลายร่อง

ฉางอันเข็นเกวียนลากไปกลับอยู่หลายเที่ยว ถึงพาองครักษ์ไม่กี่คนขนเถ้าพืชหลายเข่งใหญ่กับดินดำฮิวมัสที่ขุดมาจากภูเขาด้านหลังกลับมาจนหมด

เซียวอวิ๋นชวนพับแขนเสื้อขึ้นแล้วหยิบตะแกรงไม้ไผ่เก่าๆ ขึ้นมาอันหนึ่ง

“เอาดินกับเถ้าคลุกเข้าด้วยกัน แล้วร่อนผ่านตะแกรงรอบหนึ่งก่อน ก้อนดินใหญ่ๆ กับรากไม้คัดทิ้งไปให้หมด เก็บไว้แค่ดินที่ละเอียดที่สุด”

เซวียเสี่ยวเป่าที่นั่งยองๆ อยู่ข้างๆ สำลักฝุ่นที่ลอยฟุ้งจนไอค่อกแค่ก ถึงขั้นไอจนน้ำตาเล็ด

“พี่เสี่ยวชวน ท่านจะมาไม้ไหนอีกเนี่ย จะทำนาก็ทำนาสิ เอาถาดโคลนพวกนี้มาทำอะไร เล่นขายของหรือไง”

เซียวอวิ๋นชวนไม่สนใจเขา ได้แต่ง่วนอยู่กับงานในมือ เอาดินผสมที่ร่อนเสร็จแล้วเกลี่ยลงในถาดไม้ให้เสมอกัน กดจนเรียบกริบ ซอกมุมตรงขอบก็เอาดินอุดจนมิดชิดอย่างระมัดระวัง