ตอนที่ 248 คันไถแรกรับไถหว่านฤดูใบไม้ผลิ

ตอนที่ 248 คันไถแรกรับไถหว่านฤดูใบไม้ผลิ

เช้าตรู่วันจิงเจ๋อ ท้องฟ้าทางภาคเหนือเปิดโล่งอย่างหาได้ยาก

ลมแรงที่พัดไม่หยุดมาหลายวันสงบลงแล้ว ในอากาศมีกลิ่นคาวดินชื้นหลังละลายปนอยู่จางๆ

หิมะและน้ำแข็งละลายไปหมดสิ้น กิ่งไม้แห้งโกร๋นเริ่มผลิยอดอ่อนสีเขียวขนาดจิ๋วออกมาให้เห็น

ริมผืนดินเค็มด่างทางทิศเหนือของเมือง มีชาวบ้านที่มารอดูความคึกคักและชาวนาผู้เช่าที่มารอทำงานมายืนเบียดเสียดกันแต่เช้าตรู่

เซียวอวิ๋นชวนไม่ได้สวมชุดทางการของจวิ้นหวางที่รุ่มร่าม เขาเปลี่ยนมาใส่ชุดผ้าหยาบสั้นทะมัดทะแมง พับขากางเกงขึ้นสูงเผยให้เห็นน่องแน่นตึง เท้าเหยียบรองเท้าฟางเปื้อนโคลน มือจับแส้ไล่วัวเส้นยาวไว้แน่น พลางยืนอยู่หน้าวัวสีเหลืองตัวใหญ่

เจ้าวัวสีเหลืองที่กินหญ้าจนอิ่มแปล้มีแรงล้นเหลือ มันพ่นลมหายใจฟ่อฟ่าอย่างอยู่ไม่นิ่ง

บนตัววัวเทียมคันไถคานโค้งที่ตีขึ้นจากเหล็กกล้าชั้นดี ซึ่งได้จากการหลอมเศษเหล็กเสร็จเรียบร้อยแล้ว