เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 247 ดินเหนียวแดงเผาเป็นท่อดินเผา
เกวียนลากคันใหญ่หลายคันบรรทุกดินเหนียวแดงมาจนเต็ม รอยล้อบดลงบนพื้นเป็นร่องลึกตลอดทาง ก่อนจะเลี้ยวเข้าไปจอดที่ลานช่างดินในเรือนหลังของจวนอ๋อง
ฉางอันปาดเหงื่อร้อนบนหน้าผาก แล้วตะโกนเรียกพวกองครักษ์ให้มาช่วยกันขนดินเหนียวบนเกวียนลงมากองตรงที่ว่าง
ดินแดงที่เพิ่งขุดขึ้นมาจากใต้ดินยังชื้นอยู่ กลิ่นคาวดินลอยคลุ้งไปทั่วทั้งลาน
เซียวอวิ๋นชวนเปลี่ยนไปใส่ชุดผ้าหยาบที่ไม่กลัวเลอะ แล้วเดินมาหน้ากองดิน เขาก้มตัวลงกอบดินแดงขึ้นมาหนึ่งกำมือ ค่อยๆ บี้ดูในฝ่ามือ
เนื้อดินละเอียดมาก ไม่มีเศษหินเม็ดทรายปนอยู่เลย
“ฉางอัน ไปตักน้ำมา รีบมาผสมดินเร็วเข้า”
น้ำบ่อหลายถังใหญ่ถูกสาดโครมลงไป เพียงพริบตาดินแดงก็ดูดน้ำจนแห้งสนิท
นายช่างสิบกว่าคนถอดเสื้อเปลือยท่อนบน ถกขากางเกงขึ้นสูง แล้วก้าวลงไปในกองดินช่วยกันเหยียบย่ำคลุกเคล้า ดินเหนียวพอโดนน้ำก็ยิ่งเหนียวหนึบ ยกเท้าแต่ละทีมีเส้นดินเหนียวยืดยาวติดขึ้นมา ไม่ทันไรทุกคนก็เหนื่อยจนหอบแฮ่ก