ตอนที่ 219 คันไถใหม่ลงแปลง

ตอนที่ 219 คันไถใหม่ลงแปลง

เซียวอวิ๋นชวนตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง เขาล้วงแบบที่ยับยู่ยี่ออกมาจากใต้หมอน แล้วกางบนโต๊ะดูอย่างละเอียด

นี่คือแบบคันไถคานโค้งที่เขาวาดไว้ก่อนออกจากเมืองหลวง คานไถในแบบโค้งเป็นแนว ใบไถแคบและกินดินได้ลึก แผ่นพลิกดินก็โค้งเช่นกัน คันไถทั้งอันเบากว่าคันไถคานตรงที่ใช้กันทั่วภาคเหนือเกือบครึ่งหนึ่ง

ตอนช่วยผู้ประสบภัยที่เหลียงโจว ช่างเหล็กโจวเคยทำคันไถตามแบบนี้ออกมาสิบอัน พอชาวนาเช่าที่ได้ลองใช้ แต่ละคนก็แย่งกันจนไม่ยอมปล่อยมือ

แต่ภาคเหนือไม่เหมือนกัน ดินที่นี่แข็งกว่าเหลียงโจวถึงสามเท่า พออากาศหนาว เหล็กก็เปราะง่ายด้วย ถ้าจะเอาคันไถของเหลียงโจวมาใช้ที่นี่ ชิ้นส่วนเหล็กหลายชิ้นต้องปรับกันใหม่

หลังซดโจ๊กอุ่นจนหมดชามโดยมีพระชายาคอยจับตาดู เซียวอวิ๋นชวนก็พาฉางอันตรงไปที่ร้านช่างเหล็กทางตะวันออกของเมือง

ช่างเหล็กที่มีชื่อที่สุดในภาคเหนือชื่อฉินเหล่าซาน เป็นชายร่างใหญ่หน้าคล้ำอายุห้าสิบกว่า แขนทั้งสองข้างใหญ่และแข็งแรง

ร้านของฉินเหล่าซานไม่ใหญ่ แต่ดาบทหารที่เขาตีขึ้นมามีชื่อเสียงดีมากในค่ายทหารภาคเหนือ

ตอนเซียวอวิ๋นชวนเดินเข้าไป ฉินเหล่าซานกำลังจุ่มเหล็กเผาแดงลงในรางน้ำ ไอสีขาวพวยพุ่งจนเต็มร้านทันที

“ช่างฉิน ข้าอยากให้ท่านช่วยทำของสักอย่าง”