กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 220 คันไถชั้นดีที่ดัดแปลงจากคันไถหัก
สองวัน
ฉินเหล่าซานบอกว่าสองวัน ก็ไม่ชักช้าไปกว่านั้นแม้แต่ชั่วยามเดียวจริงๆ
พอถึงวันที่สาม ฟ้ายังไม่ทันสว่าง เสียงห้าวใหญ่ก็ดังขึ้นนอกประตูจวนอ๋อง
“ท่านจวิ้นอ๋องน้อย! ข้าเอาคันไถมาส่งแล้วขอรับ!”
กระดุมเสื้อนวมยังติดไม่ทันครบ เซียวอวิ๋นชวนก็วิ่งมาถึงลานหน้าเรือนแล้ว
ตรงนอกธรณีประตู ฉินเหล่าซานแบกคันไถอันใหม่ยืนอยู่ตรงนั้น เม็ดเหงื่อบนหน้าดำคล้ำไหลหยดลงมาไม่ขาดสาย
ชายคนนี้ถึงกับแบกคันไถวิ่งรวดเดียวมาตลอดทาง
“ช่างฉิน เจ้าแบกมาจากร้านตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเลยหรือ”
“เมื่อคืนถึงยามจื่อกว่าจะชุบไฟรอบสุดท้ายเสร็จขอรับ ข้าเลยงีบในร้านไปสักชั่วยาม พอฟ้ายังไม่ทันสว่างก็รีบออกจากร้านมาเลย”