ตอนที่ 218 ไม่ใช่หญ้ามีพิษ แต่ให้อาหารผิดวิธี

ตอนที่ 218 ไม่ใช่หญ้ามีพิษ แต่ให้อาหารผิดวิธี

ในคอกม้าวุ่นวายโกลาหลไปหมด

เสียงม้าร้องแหลมบาดหู ม้าสีแดงเข้มเตะแผงไม้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนคอกม้าสั่นสะเทือนไปทั้งแถบ

เด็กรับใช้เลี้ยงม้าหลายคนที่หดหัวอยู่ตรงมุมคอกต่างก้มหน้าก้มตา ไม่มีใครกล้าส่งเสียงแม้แต่คนเดียว

เซียวอวิ๋นชวนยืนอยู่หน้ารางหญ้า เขาหยิบเศษใบอัลฟัลฟ่าที่เหลือค้างขึ้นมากำใหญ่ แบมือยื่นไปตรงหน้าผู้ดูแลติง

“เจ้าดูให้ดี อัลฟัลฟ่าที่ข้าเพิ่งหั่นไปเมื่อกี้ มีแต่ชิ้นเล็กยาวแค่ครึ่งชุ่น แต่ใบในรางนี้กลับเป็นก้านเต็มๆ ก้านที่ยาวสุดปาเข้าไปตั้งสามสี่ชุ่น”

ผู้ดูแลติงชะโงกหน้าเข้ามาดูแวบหนึ่ง สีหน้าโกรธเกรี้ยวพลันชะงักค้างไปทันที

ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร เซียวอวิ๋นชวนก็ถามไล่บี้ต่อ

“ข้าสั่งไว้ชัดเจนพอแล้วใช่ไหม ใบอ่อนอัลฟัลฟ่าต้องผึ่งให้สลดก่อน แล้วค่อยสับละเอียด ผสมกับหญ้าแห้งเก่าแค่หนึ่งในสิบส่วน ใครเป็นคนเอาใบสดที่ยังไม่ได้สับเทลงรางม้าตัวนี้จนหมด”