ตอนที่ 203 เด็กๆ

ตอนที่ 203 เด็กๆ

เซียวอวิ๋นโจวพาคนเดินทางมาตลอดทั้งคืน พอฟ้าเริ่มสาง นายพรานที่นำอยู่ข้างหน้าก็ยกมือส่งสัญญาณ ทุกคนรีบดึงบังเหียนหยุดม้าแล้วหมอบตัวลงทันที

ห่างออกไปครึ่งลี้ มีปากเตาสามช่องมืดๆ อยู่หลังป่าต้นหยางที่ยืนต้นตาย

ที่นั่นเป็นเตาเผาอิฐเก่าที่ถูกทิ้งร้าง บนหลังเตามีหญ้าแห้งขึ้นเต็มไปหมด

หน้าปากเตามีคนนั่งยองๆ อยู่สองคน ทั้งคู่ห่อตัวด้วยเสื้อบุนวมขาดๆ นั่งงีบอยู่ข้างกองไฟที่ใกล้จะมอด

เซียวอวิ๋นโจวค่อยๆ ลงจากหลังม้า ก่อนยกนิ้วขึ้นสองนิ้วแล้วแยกชี้ไปทางซ้ายและขวา

องครักษ์หกคนแยกเป็นสองกลุ่มทันที พวกเขาก้มตัวอ้อมเข้าประกบจากสองข้างของป่าแห้ง ส่วนนายพรานขึ้นลูกธนูแล้วง้างสาย เล็งปลายลูกธนูไปที่หัวเข่าของสองคนข้างกองไฟอย่างมั่นคง

เซียวอวิ๋นโจวถือดาบค่อยๆ ย่องเข้าหาจากด้านหน้า

พื้นดินใต้รองเท้าแข็งเพราะความหนาว แต่เขาก้าวอย่างมั่นคงจนไม่เกิดเสียงแม้แต่นิดเดียว

กว่าคนเฝ้าเตาทั้งสองจะรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ เซียวอวิ๋นโจวก็มาถึงตรงหน้าแล้ว เขาฟาดสันดาบลงบนท้ายทอยของคนหนึ่งอย่างแรง