เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 204 ใกล้ถึงเมืองหลวงแล้ว
พอพ้นช่วงบ่ายขบวนรถก็ออกเดินทางต่อ พื้นที่รกร้างสองข้างทางหลวงเริ่มมีผู้คนให้เห็น ควันไฟจากครัวลอยขึ้นจากหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ประปราย นานๆ ทีจะเห็นชาวนาแบกจอบเดินอยู่บนคันนา
ยิ่งเข้าใกล้เมืองหลวง คนเดินถนนกับรถม้าก็ยิ่งหนาตาขึ้น เซียวอวิ๋นชวนกลับยิ่งระวังตัวมากกว่าตอนอยู่กลางป่าโล่ง เพราะพอคนเยอะ สายสืบที่แอบซุ่มอยู่ก็ยิ่งแฝงตัวเข้ามาง่ายขึ้น
เซียวอวิ๋นโจวสั่งร่นระยะระวังภัยของหน่วยสอดแนมลับจากห้าลี้เหลือสามลี้ วางกำลังคนไว้รอบทิศทั้งหน้าหลังซ้ายขวา
รถม้าของเซวียเสี่ยวเป่าอยู่ตรงกลางขบวน ด้านหน้าเป็นรถของเซียวจิ่งหนิง ด้านหลังมีทหารม้าของเซียวอวิ๋นโจวตามประกบ ขนาบข้างด้วยองครักษ์ฝั่งละสี่คนคอยคุ้มกันอย่างใกล้ชิด
ตั้งขบวนแบบนี้ ใครดูก็รู้ว่ารถคันกลางซ่อนของสำคัญไว้แน่ เซียวอวิ๋นชวนคิดอยู่พักหนึ่ง จึงสั่งให้ฉางอันเปลี่ยนม่านเก่าบนรถของเซวียเสี่ยวเป่าออก แล้วใช้ผ้าม่านสีเขียวครามแบบเดียวกับรถของเซียวจิ่งหนิงแทน
จากนั้นก็เอาห่อผ้าที่ยัดจนพองอีกหลายห่อไปสุมไว้ในรถของเซียวจิ่งหนิง มองดูแต่ไกลก็เหมือนหีบห่อที่ใช้ใส่เอกสารตำรา
เซวียเสี่ยวเป่าแอบชะโงกมองลอดช่องม่านออกมา
“นี่เป็นลูกไม้อะไรอีกล่ะเนี่ย”
เซียวอวิ๋นชวนตอบส่งๆ ไป