กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 202 ดวงตา
ฉางอันนั่งยองๆ อยู่ใต้คานรถม้า อาศัยแสงสลัวจากตะเกียงน้ำมันเก่าๆ พลิกดูผ้ากระสอบหยาบชั้นนอกของเบาะรองนั่งกลับไปกลับมาถึงสามรอบ
รอยเข็มแทงทะลุแค่ผ้ากระสอบชั้นนอกสุด ส่วนชั้นกระดาษทาน้ำมันที่ห่อไว้ข้างใต้ ไม่มีแม้แต่รอยขาวๆ เหลือไว้เลย
“แทงไม่ทะลุขอรับ”
ฉางอันพลิกเบาะกลับมาด้านหน้า แล้วยัดใส่อ้อมอกของเซวียเสี่ยวเป่า
“คนคนนี้มีฝีมืออยู่บ้าง แทงเข็มเฉียงเข้าไป กะจะลองดูว่าข้างในมีของแข็งซ่อนอยู่ไหม”
“แต่ดวงมันไม่ค่อยดี ดันแทงโดนตรงที่นวมฝ้ายหนาที่สุดพอดี ปลายเข็มชนเข้ากับผ้าทาน้ำมันเลยแฉลบออกไป”
ตอนรับเบาะมา มือของเซวียเสี่ยวเป่าสั่นไม่หยุด ขนาดชายผ้ายังจับไม่อยู่
เขายัดเบาะลงใต้ก้น แล้วหดตัวถอยไปอยู่มุมตู้รถ หน้าตาซีดเผือดไม่มีสีเลือดเหลืออยู่เลย
“ข้าก็ว่า ทำไมวันนี้นั่งแล้วรู้สึกเหมือนมีอะไรทิ่มก้นอยู่เรื่อย”