เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 201 แผนผังเพิงแจกโจ๊กตามเส้นทาง
บนกระดาษเคลือบน้ำมันมีเส้นหนาสีน้ำเงินอมดำลากยาว จากภาคตะวันตกเฉียงเหนือทอดตรงไปจนถึงภาคใต้
ตลอดเส้นนั้นมีจุดกลมมาร์กไว้ทั้งหมดสิบหกจุด ข้างๆ แต่ละจุดมีชื่อสถานที่กำกับไว้ เช่น หลิวกัว ต้วนฉวีโข่ว เหล่าเอียหลิ่ง สือเจียเจิ้น และหวงหนีพู่
ระหว่างจุดกลมมีเส้นประเชื่อมถึงกัน ข้างๆ ยังเขียนบอกไว้อย่างละเอียดว่าถ้าขี่ม้าต้องใช้เวลากี่วัน หรือนั่งเกวียนลาต้องใช้กี่วัน
ข้างจุดกลมที่อยู่ใต้สุด มีตัวอักษรขนาดใหญ่เขียนไว้โดดๆ คำเดียวว่า ‘ท่าเรือ’
เซียวอวิ๋นชวนถือแผนผังแผ่นนี้ไว้ในมือ แล้วกวาดตามองตั้งแต่ต้นจนจบถึงสามรอบเต็มๆ
จุดทั้งสิบหกจุดบนภาพ หมายถึงเพิงแจกโจ๊กสิบหกแห่ง
ชายฉกรรจ์ที่รวบรวมได้จากเพิงแจกโจ๊กแต่ละจุด จะถูกส่งผ่านจุดพักระหว่างทางไปทีละทอดมุ่งลงใต้ สุดท้ายก็ถูกพาไปรวมกันที่อู่ต่อเรือตรงท่าเรือแถบภาคใต้
เส้นทางนี้ลากยาวตั้งแต่จุดที่ภัยแล้งรุนแรงที่สุดในภาคตะวันตกเฉียงเหนือไปจนถึงชายฝั่งภาคใต้ เพิงแจกโจ๊กทั้งสิบหกแห่งคอยล่อลวงผู้ลี้ภัยไปเรื่อยๆ ตลอดทาง
ชาวบ้านที่ไร้ที่อยู่อาศัยพวกนั้น พอหลงเข้าไปติดกับแล้ว ก็ทำได้แค่ยอมให้อีกฝ่ายบงการชะตากรรมตามใจชอบ