ตอนที่ 186 คนในหมอก

ตอนที่ 186 คนในหมอก

หมอกลงเร็วมาก ชั่วพริบตาก็ปกคลุมถนนหลวงไปทั้งสาย มองไปทางไหนก็ขาวโพลน แม้แต่ล้อรถม้าที่อยู่ห่างออกไปแค่สองก้าวก็ยังมองไม่ชัด

ในค่ายไม่มีใครหลับสนิท เซียวอวิ๋นโจวจัดให้เปลี่ยนเวรทุกครึ่งชั่วยาม ยามด้านหน้ากับด้านหลังผลัดกันออกตรวจ แต่ละคนเดินเบาเท้าที่สุด

เสวียเสี่ยวเป่าห่มผ้านวมนอนอยู่ในรถม้า ใช้ตัวทับเบาะรองนั่งไว้แน่น พลิกตัวไปสามรอบก็ยังนอนไม่หลับ มุดอยู่ใต้ผ้าห่มก็อึดอัด แต่พอแง้มผ้าขึ้นนิดเดียวก็หนาวจนสั่น

เขาเลยหลับตาแกล้งหลับ แต่หูยังคอยฟังความเคลื่อนไหวข้างนอกตลอด

ในหมอก เสียงไปได้ไม่ไกล แต่พอมีอะไรขยับอยู่ใกล้ ๆ กลับได้ยินชัดเป็นพิเศษ

เสียงม้าเคี้ยวหญ้าดังสม่ำเสมอไม่ขาด เสียงฝีเท้าองครักษ์ที่มาเปลี่ยนเวรดังใกล้เข้ามา ก่อนจะค่อย ๆ ห่างออกไป

ใต้รถม้ามีฉางอันนั่งยอง ๆ อยู่ เขาผ่อนลมหายใจเบาจนแทบไม่ได้ยิน

เซียวอวิ๋นชวนเป็นคนจัดการเรื่องนี้ ตั้งแต่ออกจากเหลียงโจว ทุกคืนฉางอันต้องมุดมาเฝ้าอยู่ใต้รถม้าของเสวียเสี่ยวเป่า

ตอนแรกเสวียเสี่ยวเป่ายังรู้สึกว่าไม่จำเป็น แต่เท้าคู่นั้นที่โผล่มาในหมอกเมื่อคืนทำให้เขาไม่กล้าบ่นอีก ตอนนี้เขาขอแค่ให้ฉางอันอยู่เฝ้าใต้รถไปตลอดก็พอ