กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 154 เสด็จพ่อเรียกพบด่วน
ตอนที่เซียวจิ่งโม่เดินเข้าไปในห้องทรงพระอักษร ก็เห็นหลี่ฝูกำลังค้อมตัวเฝ้าอยู่หน้าประตู สีหน้าวิตกกังวลจนปิดไม่มิด
“ทูลองค์รัชทายาท ฝ่าบาททรงกริ้วหนักมาก พระองค์เข้าไปคุยต้องระวังตัวให้ดีนะพ่ะย่ะค่ะ”
เซียวจิ่งโม่ไม่ได้หยุดเดิน เขาก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไปข้างในทันที บนโต๊ะทรงงานมีฎีกาที่ถูกปาทิ้งกระจัดกระจายอยู่สองสามเล่ม กระดาษยับยู่ยี่ไปหมด
ฮ่องเต้เซียวเฉิงเฉียนยืนหันหลังให้เขาอยู่ริมหน้าต่าง เอามือไพล่หลัง กำหมัดแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด
“เสด็จพ่อ กระหม่อมมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
เซียวเฉิงเฉียนไม่ได้หันกลับมา เพียงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“เจ้าดูฎีกานั่นก่อน”
เซียวจิ่งโม่เดินไปที่หน้าโต๊ะทรงงาน หยิบฎีกาขึ้นมาเปิดอ่าน กวาดสายตาตั้งแต่ต้นจนจบอย่างรวดเร็ว
นี่คือฎีกาที่หนานอ๋องเซียวเฉิงเย่ส่งขึ้นมา ถ้อยคำจริงจัง ทุกถ้อยคำล้วนตัดพ้อร้องขอความเป็นธรรม บอกว่าช่วงนี้พวกโจรสลัดทะเลใต้ก่อความวุ่นวายไม่หยุดหย่อน ชาวประมงแถบภาคใต้เดือดร้อนกันแสนสาหัส