ตอนที่ 153 ปลื้มพระทัย

ตอนที่ 153 ปลื้มพระทัย

ภายในจวนรัชทายาท ณ เมืองหลวง ห้องหนังสือเงียบสงัดไร้เสียง เซียวจิ่งโม่นั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือ ตรงหน้ามีกล่องเหล็กหนึ่งใบกับจดหมายที่เปิดผนึกแล้วหนึ่งฉบับ

จดหมายเป็นของเซียวอวิ๋นชวนที่ส่งมา เขาอ่านทวนไปมาถึงสามรอบแล้ว

ผ้าฝ้ายในกล่องเหล็กถูกเปิดออกทีละชั้น ข้างในมีขวดกระเบื้องเคลือบใบเล็กประณีตหลายใบ แต่ละใบมีกระดาษแผ่นเล็กแปะไว้ เขียนชื่อยาและวิธีรับประทาน ซึ่งเป็นลายมือของเซียวอวิ๋นชวนอย่างไม่ต้องสงสัย

บนแผ่นกระดาษเขียนไว้ว่าคนละหนึ่งเม็ด เซียวจิ่งโม่หยิบขวดกระเบื้องที่ระบุว่าเป็นโอสถขึ้นมาเขย่าดู ในขวดก็มีเสียงกระทบเบาๆ ดังขึ้นสองครั้งทันที

หลังจากยืนมองอยู่นาน ในที่สุดฟางเซียนเซิงผู้เป็นที่ปรึกษาก็อดไม่ได้ ต้องเอ่ยถามเสียงเบา

“ทูลองค์รัชทายาท ยานี้อย่างไรเสียก็ไม่รู้ที่มาแน่ชัด จะส่งไปให้หมอหลวงตรวจดูก่อนดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”

เซียวจิ่งโม่ได้ยินดังนั้นจึงวางขวดกระเบื้องกลับลงบนโต๊ะ

“ของที่อวิ๋นชวนส่งมา ไม่ต้องตรวจหรอก”

ฟางเซียนเซิงอ้าปากคิดจะเกลี้ยกล่อมต่อ ทว่าพอถูกเซียวจิ่งโม่เหลือบตามอง จึงจำต้องกลืนคำพูดกลับลงไป