ตอนที่ 144 ฝนทิพย์จากฟ้า

ตอนที่ 144 ฝนทิพย์จากฟ้า

วันรุ่งขึ้น พระอาทิตย์ยังไม่ทันพ้นกำแพงเมือง เซียวอวิ๋นชวนก็ขังตัวเองไว้ในห้องเก็บของแล้ว

บนโต๊ะมีมีดแกะสลักสิบแปดเล่มวางเรียงเป็นแถว ส่วนแบบร่างเจ็ดแผ่นที่ปี้ลั่วซ่านเหรินส่งมาก็ใช้หินทับไว้ทั้งสี่มุม

หินหยกเหอเถียนก้อนดิบขนาดเท่าโม่หินก้อนนั้น ถูกเขามัดด้วยเชือกเส้นใหญ่ตรึงแน่นอยู่กับโต๊ะไม้ที่เสริมความแข็งแรงไว้แล้ว

เซียวอวิ๋นชวนเทียบสัดส่วนตามที่ระบุในแบบร่าง แล้วใช้ชาดวาดเส้นตัดลงบนผิวหยกก่อน พอตรวจดูว่าไม่มีอะไรคลาดเคลื่อน ถึงได้เลือกมีดแกะสลักหน้ากว้างที่สุด ค่อยๆ กรีดขูดตามรอยเส้นลงไปทีละนิด

หยกเหอเถียนไม่ได้แข็งมากเท่าไร แต่ถ้าจะตัดร่างทรงกลมที่สมบูรณ์ออกมาจากหินดิบก้อนใหญ่ขนาดนี้ให้แม่นยำ ก็ยังกินแรงมากอยู่ดี

คมเหล็กขูดผ่านผิวหยก เสียงเสียดสีถี่ละเอียดดังต่อเนื่องไม่หยุด ผงหยกสีขาวร่วงกราวลงบนโต๊ะ

หน้าประตูห้องเก็บของ เซวียเสี่ยวเป่ายกม้านั่งตัวเล็กมานั่ง ก้มหน้านับมดแก้เบื่อไปเรื่อย

ระหว่างนั้นเซียวจิ่งหนิงแวะมาครั้งหนึ่ง แต่ก็โดนกันไว้นอกประตู

“เขาทำอะไรอยู่ข้างในน่ะ”