เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 143 ของล้ำค่า
ฟ้ายังไม่ทันสว่าง เซวียเสี่ยวเป่าก็ถูกเซียวอวิ๋นชวนลากตัวออกมาจากที่นอนแล้ว
เขาตัวสั่นงันงกขณะสวมเสื้อผ้า ตาก็ยังลืมไม่ค่อยขึ้น ได้แต่เดินตามออกไปด้วยท่าทางสะลึมสะลือ
ในลานบ้านเตรียมม้าไว้สามตัวเรียบร้อยแล้ว ข้างๆ ยังมีเกวียนกระดานไม้ขนาดเบาจอดอยู่คันหนึ่ง
คนที่ยืนจัดเชือกอยู่ข้างคานเกวียนคือฉางอัน ส่วนซุ่นอันพาองครักษ์แปดคนที่มีมีดสั้นเหน็บเอวยืนเรียงแถวสองแถวอยู่ในลาน
เซวียเสี่ยวเป่าหาวหวอดพลางขยับไปใกล้เซียวอวิ๋นชวน แล้วกระซิบกระซาบ
“พี่เสี่ยวชวน พวกเราแค่จะไปขุดหินก้อนเดียว พกคนไปเยอะขนาดนี้... เอิกเกริกเกินไปหรือเปล่า”
“องค์ชายรองจัดเตรียมไว้น่ะ”
“แล้วพวกพลั่วล่ะ เอามาด้วยไหม”
“ใต้เกวียนมีพลั่วหกเล่ม อีเต้อสามเล่ม แล้วก็ยังมีเข่งสองใบกับเชือกป่านอีกสิบกว่าเส้น”