ตอนที่ 137 ออกศึก

ตอนที่ 137 ออกศึก

ปีกนับสิบล้านคู่กระพือขึ้นพร้อมกัน เสียงหึ่งต่ำทึบกลบทุกเสียงนอกเมืองจนหมดสิ้น

เสียงหึ่งที่ดังมาจากเส้นขอบฟ้าระงมจนแก้วหูชา แน่นหน้าอกไปหมด แม้แต่อิฐกำแพงเมืองใต้ฝ่าเท้าก็ยังสั่นสะเทือนเบาๆ

เซวียเสี่ยวเป่ากำด้ามธงในมือแน่นจนข้อขาว เขาชะเง้อคอจ้องฝูงแมลงสีน้ำตาลอมเหลืองที่รวมตัวกันแน่นขนัดทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือตาไม่กะพริบ

“พี่เสี่ยวชวน นี่...นี่มันมีมากเท่าไรกันแน่ขอรับ”

เซียวอวิ๋นชวนยืนอยู่หลังใบเสมาบนหอรบ ปล่อยให้ลมแรงพัดชายเสื้อสะบัดส่งเสียงพึ่บพั่บไม่หยุด

“ไม่ต้องนับหรอก นับไม่ถ้วนหรอก”

ในแถวชาวบ้านใต้หอรบ มีคนเริ่มตัวสั่นจนคุมไม่อยู่แล้ว

หญิงอุ้มลูกคนหนึ่งแข้งขาอ่อนยวบทรุดฮวบลงกับพื้น ชายชราข้างๆ รีบเข้าไปช่วยพยุง แต่แขนของตัวเองก็สั่นเทาไม่หยุดเช่นกัน

หัวหน้าหน่วยจ้าวที่ยืนอยู่หน้าสุดของแถวยันจอบเหล็กลงกับพื้น ลำคอตีบตันขึ้นมาเป็นระลอก แต่เท้าทั้งสองข้างกลับไม่ยอมขยับถอยเลยสักก้าว