กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 136 ฝูงตั๊กแตนบดบังตะวัน
ครึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากไถกลบต้นจื่ออวิ๋นอิงที่หลิ่วซู่โกวลงดินแล้ว เมล็ดพันธุ์รุ่นที่สองก็ถูกหว่านลงไป ยอดอ่อนสีเขียวสดพากันแทงทะลุดินดำที่เพิ่งพรวนใหม่ขึ้นมา ดูเติบโตงอกงามไม่น้อย
แต่ที่เรือนเพาะฟักทางทิศตะวันออกของเมือง กลับไม่ได้เงียบสงบอย่างนั้น
ตู้ฟักไข่กว่าแปดสิบตู้ทำงานทั้งวันทั้งคืนไม่หยุด พวกผู้หญิงที่รับหน้าที่พลิกไข่ผลัดเวรกันวันละสามกะ ความร้อนจากเตาถ่านไม่เคยขาดช่วงเลยสักนิด
พอถึงวันที่ยี่สิบเอ็ด ลูกไก่ชุดแรกก็กะเทาะเปลือกออกมา หัวปุกปุยยื่นพ้นรอยแยกของเปลือกไข่ อ้าปากร้องเจี๊ยบๆ ไม่หยุด
เซวียเสี่ยวเป่านั่งยองๆ จ้องตู้ฟักไข่อยู่นานถึงหนึ่งชั่วยาม เบิกตากลมโต
“พี่เสี่ยวชวน มันออกมาแล้ว มันออกมาจริงๆ ด้วย!”
เซียวอวิ๋นชวนดึงตัวเขาขึ้นมาจากหน้าตู้ทันที
“เจ้าจะโวยวายทำไม ไม่ใช่เจ้าออกไข่เสียหน่อย”