กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 135 ไท่ซุ่ย
ฟ้ายังไม่ทันสว่างดี เซียวอวิ๋นชวนก็ตื่นแล้ว
พอสวมเสื้อผ้าป่านตัวสั้นที่เก่าไปบ้างแล้ว เขาก็เรียกฉางอันกับซุ่นอันออกมาที่ลานบ้าน แล้วหยิบภาพวาดสมุนไพรที่วาดด้วยมือออกจากกล่องหนังข้างเอว นำมาคลี่กางลงบนโต๊ะหิน
“วันนี้เข้าป่า ต้องหาของสามอย่าง”
เขาใช้นิ้วชี้ไล่ไปบนภาพทีละรูป
“อย่างแรกคือหญ้าเอ็นยืด เอามาแค่นิดหน่อยก็พอ สับให้ละเอียดแล้วคลุกรวมกับหญ้าสด อย่าให้กินเยอะไป ไม่อย่างนั้นพวกเป็ดไก่จะท้องเสียเอา”
“อย่างที่สองคือใบอ้าย ตากให้แห้งแล้วคลุกผสมลงในอาหาร จะช่วยฆ่าพยาธิและป้องกันโรคได้”
“อย่างที่สามคือใบจื่อซู อันนี้สำคัญที่สุด ช่วยบำรุงเลือดลม เพิ่มความต้านทาน พอฝูงตั๊กแตนมา เป็ดไก่ต้องวิ่งไล่จับทั้งวัน ถ้าไม่มีตัวนี้ช่วย มีหวังแรงตกตามไม่ไหวแน่”
รูปร่างหน้าตาของสมุนไพรทั้งสามชนิด ฉางอันตั้งใจจำเอาไว้อย่างละเอียด
ซุ่นอันยืนอยู่ข้างๆ เอ่ยถามขึ้นมาคำหนึ่ง