ตอนที่ 132 จับตะพาบในไห

ตอนที่ 132 จับตะพาบในไห

แสงจันทร์ส่องลงบนแผ่นหินขอบบ่อน้ำ สะท้อนแสงสีขาวเย็นเยียบออกมาจางๆ

เซียวอวิ๋นชวนหย่อนห่อผงปูนขาวลงปากบ่อตามเชือก ผงสีขาวร่วงลงผิวน้ำ ส่งเสียงฟู่เบาๆ ดังขึ้นมา

เขาไม่ได้ลงไปในบ่อจริงๆ แค่ก้มตัวทำท่าเหมือนกำลังชะโงกมองก้นบ่ออยู่เท่านั้น

แสงคบเพลิงส่องลงพื้น ทอดเงาเขาจนยาวและบิดเบี้ยว

รออยู่ราวๆ ครึ่งถ้วยชา เขาก็ได้ยินเสียงผิดปกติเสียงแรก

กิ่งไม้แห้งในป่าทางทิศเหนือหักดังเป๊าะแผ่วเบาอย่างยิ่ง

คนทั่วไปไม่มีทางได้ยินเลย

แต่พอผ่านการชำระกระดูกด้วยยาเม็ดไขกระดูกมาแล้ว ประสาทสัมผัสของเซียวอวิ๋นชวนจึงไวกว่าคนทั่วไปตั้งหลายเท่า

เขาไม่หันกลับไป มือยังคงเทน้ำสารส้มลงปากบ่อต่อ ท่าทางยังใจเย็นไม่รีบร้อนเหมือนเดิม