ตอนที่ 133 แขกไม่ได้รับเชิญ

ตอนที่ 133 แขกไม่ได้รับเชิญ

หลังจากเฉียนเปียวถูกจับตัวได้สามวัน การพลิกหน้าดินที่หลิ่วซู่โกวก็คืบหน้าไปเกินครึ่งแล้ว

หัวหน้าหน่วยทั้งหกคนต่างพาลูกน้องของตนลุยงานตั้งแต่เช้าตรู่จนตะวันตกดิน พลั่วเหล็กขุดยกขึ้นลงไม่หยุด ลำต้น ใบ และกลีบดอกของจื่ออวิ๋นอิงถูกพลิกกลบลงไปในดินทีละชั้น

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหญ้าสดกับกลิ่นดินชื้น เซียวอวิ๋นชวนนั่งยองๆ อยู่ตรงหัวคันนาแล้วลองสูดดมดู รู้สึกว่าหอมกว่ากลิ่นกำยานในจวนอ๋องที่เมืองหลวงตั้งร้อยเท่า

เซวียเสี่ยวเป่าแบกพลั่วเดินมาจากด้านข้างแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนคันนา ใบหน้าเปรอะไปด้วยโคลน

“พี่เสี่ยวชวน มือข้ามีแต่ตุ่มพองเต็มไปหมดแล้ว”

เซียวอวิ๋นชวนเหลือบมองตุ่มน้ำที่พองขึ้นมาบนฝ่ามือของเขา พลางล้วงหยิบขวดยาขี้ผึ้งขนาดเล็กออกมาจากถุงหนังข้างเอวแล้วโยนไปให้

“ทาซะ อย่าไปเจาะให้แตกเชียว”

เซวียเสี่ยวเป่าทำหน้าเบี้ยวบีบยาขี้ผึ้งลงบนฝ่ามือ เจ็บจนต้องสูดปากดังซี้ด