กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 131 ซ้อนกลตามแผน
แดดยามเช้าเพิ่งจะพ้นยอดเขา ทางจุดขุดบ่อน้ำฝั่งตะวันออกของหลิ่วซู่โกวก็มีเสียงหวีดร้องตะโกนดังลั่นขึ้นมา
หัวหน้าหน่วยจ้าวที่ทำหน้าที่ตักน้ำถือถังไม้สาวน้ำขึ้นมาจากปากบ่อ วันนี้เขาตื่นเช้าเป็นพิเศษ เมื่อคืนก่อนนอนยังนั่งคิดคำนวณอยู่เลยว่า พอไถพรวนดินเสร็จแล้วหว่านข้าวบักวีตลงไป ทุกคนก็จะได้กินอิ่มท้องเสียที ขอแค่มีเสบียงอาหาร ชีวิตก็ถือว่ามีความหวังแล้ว
เขาเพิ่งวางขอบถังลงบนลานปากบ่อ ก็ได้กลิ่นแปลกๆ โชยเข้าจมูก ผิวน้ำมีฟองสีขาวละเอียดลอยอยู่เป็นแพ สีน้ำก็ขุ่นคลั่กอย่างหนัก หัวหน้าหน่วยจ้าวขมวดคิ้วยื่นหน้าเข้าไปดมใกล้ๆ
“ทำไมน้ำนี่ถึงมีกลิ่นเหมือนหนูตายแบบนี้ล่ะ”
“หรือจะเป็นไอ้เด็กบ้านไหนแอบโยนอะไรลงไปในบ่อตอนดึกๆ กันแน่นะ”
“ถ้าข้าจับตัวได้นะ จะตีขาให้หักเลยคอยดู”
เขาบ่นพึมพำพลางควักปลาลำธารตัวหนึ่งออกมาจากข้องใส่ปลาข้างๆ แล้วโยนลงไปในถังน้ำ
“ข้าอยากจะรู้นักว่า น้ำนี่มันเป็นอะไรกันแน่”
เจ้าปลาลำธารตัวนั้นดิ้นอยู่บนผิวน้ำได้แค่สองที ก็หงายท้องจมดิ่งลงสู่ก้นถังไปแน่นิ่ง หัวหน้าหน่วยจ้าวตกใจจนก้าวถอยหลังติดๆ กันสองก้าว ตาเบิกกว้างจ้องมองปลาที่ตายสนิทไม่ไหวติงอยู่ในถังน้ำนั้น