เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 56 ต้นคอของชะตากรรม
หัวหน้าหน่วยองครักษ์ข้างหน้าตะโกนบอกเสียงหนึ่ง ขบวนรถก็ค่อย ๆ เลี้ยวเข้าไปหยุดในหุบเขาที่กำบังลมแห่งหนึ่ง
องครักษ์พวกนี้ทำเรื่องแบบนี้จนชินชัด ๆ พอม้าผูกเสร็จ ก็มีคนมุดเข้าป่าไปเก็บฟืน บางคนตักหิมะออก ขุดหลุมก่อไฟ แม่นมหลินกับพ่อบ้านจางพาจี๋เสียงกับหรูอี้ตั้งกระทะเหล็กใบใหญ่ ล้างกระทะต้มน้ำ เนื้อที่หั่นไว้แล้วเทลงไป ไม่นานนักไอร้อนก็พวยขึ้นจากขอบกระทะ
รถม้าหยุดนิ่งดีแล้ว ซุ่นอันก้าวเข้าไปเปิดม่านหนังหมี
เซียวอวิ๋นชวนหลับไปเกือบครึ่งวัน หลับจนกระดูกอ่อนไปหมด เขาก้มหลังบิดขี้เกียจ แล้วสวมรองเท้าเดินออกไป ข้างในยังใส่แค่เสื้อตัวบาง ๆ ที่ใส่อยู่ในรถ
เท้าเพิ่งยื่นพ้นรถ ลมเหนือก็พัดสวนมาฉับหนึ่ง คมเหมือนมีด แทรกเข้าคอเสื้อ
“ฮัดชิ้ว!”
เซียวอวิ๋นชวนปิดจมูก หมุนตัวพุ่งกลับเข้ารถ
“หนาวจนข้าจะตายแล้ว!”