ตอนที่ 57 ความสนุกระหว่างเดินทาง

ตอนที่ 57 ความสนุกระหว่างเดินทาง

เซียวอวิ๋นโจวชะงักเมื่อได้ยินคำถามนั้น

เขามองน้องชายที่ทำตาละห้อยรอกินเนื้อ คำอบรมที่เตรียมไว้เต็มท้องกลับพูดไม่ออกสักคำ

ช่างเถอะ

กว่าจะหาตัวกลับมาได้ก็ไม่ง่าย น้องแค่อยากกินกระต่ายสักตัว จะไม่ยอมให้กินเชียวหรือ?

เซียวอวิ๋นโจวยกมือกดหัวคิ้ว แล้วถลึงตาใส่เซียวอวิ๋นชวนอีกครั้ง ก่อนหันไปเลือกองครักษ์ประจำตัวที่คล่องแคล่วว่องไวออกมาหลายคน

“เอาธนูมา แล้วตามข้าเข้าป่า”

องครักษ์ประจำตัวหลายคนก้มหน้าประสานมือรับคำ แต่แต่ละคนกลับต้องเม้มปากกลั้นยิ้มกันแทบแย่

“ขอรับ!”

พวกเขาเดินหายเข้าไปในป่าทึบอย่างรวดเร็ว ใบไม้แห้งใต้เท้าถูกเหยียบจนดังกรอบแกรบ ไม่นานก็มองไม่เห็นใครแล้ว