ตอนที่ 18 ของพระราชทานมาถึงแล้ว

ตอนที่ 18 ของพระราชทานมาถึงแล้ว

“กินได้!” เซียวอวิ๋นโจวตะโกนออกไปทางประตู “ยกเข้ามาเลย!”

ทหารติดตามขานรับแล้วเดินเข้ามา ในมือประคองถาดไม้ใบหนึ่ง บนถาดวางหมั่นโถวธัญพืชเพิ่งออกจากหม้อหลายลูก สีออกเทา เข้มกว่าหมั่นโถวธัญพืชธรรมดาไม่น้อย ในไอร้อนมีกลิ่นธัญพืชแท้ ๆ ลอยขึ้นมา

เซียวจื้อหย่วนหยิบขึ้นมาลูกหนึ่ง แยกครึ่งดูเสียก่อน ข้างในหมั่นโถวธัญพืชค่อนข้างหยาบ แต่บีบดูแล้วยังนุ่ม เขายกขึ้นกัดคำหนึ่ง เคี้ยวสองสามที คิ้วก็เลิกขึ้น

ฟู่จื่อจินจ้องเขาเขม็ง ไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าผ้าเช็ดหน้าในมือตัวเองถูกกำจนยับ “เป็นยังไงบ้าง?”

เซียวจื้อหย่วนไม่รีบตอบ กัดอีกคำ กลืนลงไปแล้วถึงพูด “ฝาดอยู่หน่อย แต่กินได้จริง ในนี้ผสมธัญพืชลงไปด้วย?”

“ผสมแล้ว” เซียวอวิ๋นโจวก็หยิบมาลูกหนึ่ง “ทำตามที่ชวนเอ๋อร์สอน แป้งลูกโอ๊กหนึ่งส่วนต่อธัญพืชสามส่วน ใช้แป้งลูกโอ๊กอย่างเดียว ทำออกมาทั้งฝาดทั้งหยาบ ฝืดคอแทบกลืนไม่ลง พอผสมแบบนี้กำลังดี”

ฟู่จื่อจินรีบหยิบมาลูกหนึ่งชิมดู