กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 17 กินได้!
กินข้าวแห้งเสร็จ เซียวอวิ๋นชวนก็พาคนพวกนั้นไปดูผักป่าอีกหลายอย่าง ผักจี้ไช่ขึ้นติดกับพื้นดิน ใบผักม่ายผิงเฉ่าเรียวยาว ส่วนต้นหอมป่ากับกระเทียมป่าต้องเด็ดปลายใบมาดมกลิ่น กันขุดผิดต้น
“ตอนเปิดที่ก็คอยดูหน่อย เห็นพวกนี้อย่าเอาเสียมฟันเละ ขุดขึ้นมาแล้วสะบัดดินออกให้หมด เย็นนี้ก็ได้เพิ่มกับข้าวอีกอย่าง”
ทุกคนจดจำกันไว้ทีละอย่าง
ยุ่งกันแบบนี้ไปจนตะวันคล้อยไปทางทิศตะวันตก ลมภูเขายิ่งพัดยิ่งหนาว ดินที่ขุดพลิกขึ้นมาเริ่มจับตัวเป็นเปลือกแข็งบาง ๆ เซียวอวิ๋นชวนถึงได้สั่งหยุด พาคนลงเขากลับจวน
ตอนเข้าจวนอ๋อง คนเฝ้าประตูจุดโคมไว้แล้ว