กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 16 เปลือกต้นเอล์มกับลูกโอ๊ก!
จี๋เสียงกับหรูอี้สบตากันแล้วก็อดขำไม่ได้
คุณชายน้อยไม่ได้มาดูที่รกร้างเลยสักนิด ชัดเจนว่าพาทุกคนเข้าป่ามาหาของมีค่ามากกว่า
จากส่วนลึกของป่าพลันมีเสียงตะโกนของผู้เฒ่าโจวดังขึ้นมา “คุณชายน้อย! ท่านลองมาดูตรงนี้สิขอรับ ยังมีของอยู่อีก!”
เซียวอวิ๋นชวนแหวกกิ่งไม้ที่ขวางทางอยู่ แล้วรีบเดินตามเสียงไป
ผู้เฒ่าโจวยืนอยู่หน้าพุ่มไม้เตี้ยแปลงใหญ่ ในมือประคองพวงผลไม้สีแดงเอาไว้ เสียงพูดดังกว่าปกติไม่น้อยทีเดียว
“ท่านดูสิขอรับ นี่คือหั่วจี๋! แถวบ้านเกิดข้าในหุบเขาก็มีขึ้นเหมือนกัน ปีที่เจอกับภัยพิบัติ ตอนนั้นไม่มีอะไรจะกินจริงๆ พวกเราก็อาศัยเจ้านี่กินประทังท้อง”
พุ่มไม้ชนิดนี้ไม่ผลัดใบตลอดทั้งปี กิ่งก้านเล็กๆ สานกันไปมา บนปลายกิ่งมีผลสีแดงลูกเล็กๆ ขึ้นเบียดเสียดกันเต็มไปหมด พอมองจากไกลๆ สีแดงสดรวมกันเป็นกลุ่มก้อน ดูคล้ายเปลวไฟที่กำลังลุกไหม้อยู่กลางหุบเขาจริงๆ