กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 15 ผักป่า
เช้าตรู่ที่ภาคเหนือ ขอบฟ้าเพิ่งปรากฏแสงขาวจาง ๆ
เซียวอวิ๋นชวนจัดข้าวของเรียบร้อยแล้ว ยืนอยู่ในลานเรือนกุยอวิ๋นบริหารแขนขา แผ่นหินเขียวที่ถูกความหนาวกัดทั้งคืนแข็งกระด้าง พื้นบูตเหยียบลงไป เสียงดังกร๊อบแหลมชัด
เมื่อวานเพิ่งสอนทุกคนว่าเก็บเกาลัดไว้ทำพันธุ์และกระตุ้นการงอกอย่างไร วันนี้ที่จะไปดูคือที่ดินรกร้างหลายแปลงที่เพิ่งตีเขตไว้เมื่อคืน
หัวพันธุ์มันฝรั่งปรับปรุงในโรงเรือนอุ่นรวมกันมีแค่ชั่งเดียว ตอนนี้ยังเก็บอยู่ในช่องระบบ พอเก็บเกี่ยวรอบแรกเสร็จ หัวพันธุ์ที่ขยายพันธุ์เพิ่มจำนวนได้ก็เอาไปลงดินตามใจไม่ได้ ถ้าเลือกที่ผิด ก็เสียเวลาถึงหนึ่งฤดูเก็บเกี่ยว
“คุณชายน้อย ทำไมท่านตื่นเช้าอีกแล้วเจ้าคะ”
คนที่ถือน้ำนมแพะร้อนเดินมาคือจี๋เสียง หรูอี้ตามมาข้างหลัง ในอ้อมแขนอุ้มเสื้อคลุมหนา ชายเสื้อห้อยลงมาหน่อย นางเดินไปสองก้าวก็ต้องยกขึ้นครั้งหนึ่ง
เซียวอวิ๋นชวนรับชามมา เชิดหน้าดื่มจนหมดเกลี้ยง ริมฝีปากมีฟองนมติดเป็นวง เขายกชายแขนเสื้อขึ้นเช็ดตามสบาย
“ซุ่นอันกับฉางอันล่ะ”
“รออยู่ข้างนอกตั้งแต่เช้าแล้วเจ้าค่ะ”