กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 14 เกาลัดกับเฮเซลนัต!
พอฟังจบ เซียวจื้อหย่วนก็มองหน้าลูกชายอยู่นาน คิ้วที่ขมวดแน่นมาหลายวันในที่สุดก็คลายออกเสียที
เด็กคนนี้ในหัวมีความคิดแปลกใหม่อยู่เพียบ แต่ในใจไม่เคยคิดถึงแค่ความสุขสบายของตัวเองเลยสักนิด
“ในเมื่อภูเขาลูกนั้นรวมอยู่ในที่ดินสามพันหมู่ของเจ้าแล้ว เกาลัดกับเฮเซลนัตบนเขา จากนี้ไปก็ให้เจ้าจัดการเถอะ”
เซียวจื้อหย่วนวางเกาลัดในมือกลับลงจาน แล้วกำชับอีกประโยค
“แต่ภูเขาลูกนั้นทั้งสูงทั้งชัน ก่อนชาวบ้านจะขึ้นเขาไปเก็บผลไม้ ต้องตั้งกฎเกณฑ์ให้เรียบร้อยก่อน ให้เก็บได้เฉพาะผลที่สุกแล้ว ห้ามตัดต้นหรือหักกิ่งเด็ดขาด แล้วก็อย่าให้ถึงขั้นแย่งผลไม้กันจนมีคนตายล่ะ”
“ท่านพ่อวางใจเถอะ ข้าคิดเรื่องพวกนี้ไว้หมดแล้ว ข้าจะให้คนของที่ดินพาชาวบ้านแถวนั้นไปดูให้รู้จักหน้าตาของผลไม้ก่อน จากนั้นค่อยถางทางให้พอเดินขึ้นไปได้”
เรื่องนี้ควรจัดการอย่างไร เซียวอวิ๋นชวนวางแผนไว้ในใจนานแล้ว
“ตรงเชิงเขายังต้องสร้างกระท่อมหินไว้สักหลัง วันธรรมดาเอาไว้เก็บพวกตะกร้าสะพายหลัง ไม้ยาว แล้วก็เชือก หากจู่ ๆ หิมะตกบนเขา คนที่ไปเก็บผลไม้จะได้เข้าไปหลบได้ด้วย”
พอเห็นเขาจัดการอย่างรอบคอบ เซียวจื้อหย่วนก็พยักหน้าด้วยความพอใจ