กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 9 ใจร้อนรอไม่ไหว
เซียวอวิ๋นชวนมองคนรับใช้ชราที่หมอบอยู่กับพื้น ไหล่สั่นไม่หยุด เขาเกลี้ยกล่อมอยู่นานก็ยังไม่เห็นอีกฝ่ายขยับ เขาจึงหมดความอดทนจริง ๆ
“ข้าบอกแล้วว่าไม่ลงโทษเจ้า ลุกขึ้นเถอะ”
คนรับใช้ชรายังคงไม่กล้าขยับ
เซียวอวิ๋นชวนคิดจะยื่นมือไปพยุง ใครจะรู้ว่ามือเขาเพิ่งยื่นออกไป คนรับใช้ชราก็รีบถอยหนีจนเกือบชนไม้กวาดที่วางอยู่ข้าง ๆ เขาจึงต้องดึงมือกลับมาไพล่ไว้ข้างหลัง แล้วเดินเตร่ไปตามทางหินเขียวในลานช้า ๆ
เท้าเดินไม่รีบไม่ช้า แต่ในหัวเขาคิดเรื่องอื่นไปไกลแล้ว
ในห้วงสำนึกของเขา หน้าจอระบบที่เขามองเห็นคนเดียวเรืองแสงสีขาวเย็น ในช่องกระเป๋า หัวพันธุ์มันฝรั่งปรับปรุงพันธุ์ต้านทานโรคให้ผลผลิตสูงหนักหนึ่งชั่งกินพื้นที่อยู่หนึ่งช่อง
นี่คือของที่เขาใช้แต้มซื้อขายหนึ่งแต้มแลกมา
ก่อนหน้านี้ที่เขาช่วยบัณฑิตตกยากแก้ปัญหาการทำหมึก เขาได้แต้มซื้อขายมาสองแต้ม พอซื้อหัวพันธุ์เสร็จ ตอนนี้เหลืออยู่แค่แต้มเดียว