บทที่ 256

บทที่ 256

เถาเจ๋อไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างได้ นั่นเป็นเพราะเถาเจ๋อใช้เพียงเนื้อหนังมังสาในการสังเกตเท่านั้น

ทว่าการสังเกตสรรพสิ่งของจางเซินมักจะใช้พลังจิตทำการสแกนโดยสัญชาตญาณอยู่เสมอ การสแกนรูปแบบนี้มักจะมีประสิทธิภาพมากกว่าตาเนื้อเป็นอย่างมาก และสามารถค้นพบความแตกต่างอันละเอียดอ่อนมากมายได้

แม้ว่าสระเลือดจะกลืนกินพลังจิต แต่ไข่มุกเลือดเม็ดนี้กลับไม่ได้มีคุณสมบัตินี้ ดังนั้นจึงสามารถใช้พลังจิตทำการสแกนได้

เขารีบหยิบหลอดทดลองออกมาจากตู้นิรภัยอย่างฉับไว ตักน้ำในสระมาเล็กน้อยด้วยความระมัดระวัง จากนั้นจึงเอ่ยกับเถาเจ๋อว่า "ตอนนี้ผมต้องขอตัวไปทำธุระสักครู่ คุณรออยู่ที่นี่ก่อนนะ"

"เดี๋ยวก่อน หัวหน้า..." เถาเจ๋อตื่นตระหนกจนสีหน้าเปลี่ยนไป ทว่ายังไม่ทันได้กล่าวอะไรออกไป จางเซินก็หายตัววับไปในพริบตา

จางเซินกลับมายังบริเวณกระท่อมไม้ หวงตี้ยังคงห้อยตัวอยู่บนต้นไม้ ในจังหวะที่จางเซินหมุนตัวเตรียมจะกลับเข้าไปในกระท่อมไม้เพื่อศึกษาของเหลวภายในหลอดทดลอง ก็เอ่ยขึ้นว่า "เหตุใดจึงไม่พาเพื่อนของเจ้ากลับมาด้วยเล่า"

"เขาไม่ใช่เพื่อนของผมหรอกครับ เป็นแค่คนรู้จักเท่านั้นเอง" จางเซินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยตอบออกไป