บทที่ 257

บทที่ 257

การสร้างหอพ่อมดขึ้นมาสักแห่ง ย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายอยู่แล้ว

ไม่ว่าจะการเลือกวัสดุหรือการก่อสร้างต่างก็ต้องระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง เพราะหอพ่อมดอาจกล่าวได้ว่าเป็นไพ่ตายก้นหีบสุดท้ายในการเอาชีวิตรอดของพ่อมด มักจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในการหลบเข้าไปในหอพ่อมดของตัวเองเพื่อทำการป้องกันและโต้กลับยามที่ต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่ไม่อาจต่อกรด้วยได้

ดังนั้นหอพ่อมดจึงเทียบเท่ากับชีวิตของพ่อมด!

ความคิดของจางเซินนั้นดูเวอร์วังเกินจริง ไม่มีทางที่จะสร้างหอพ่อมดให้เสร็จได้ในระยะเวลาอันสั้น ดังนั้นสิ่งที่เขาต้องทำเป็นอันดับแรกคือการเคลียร์พื้นที่ว่างให้โล่งเตียนเสียก่อน

เขาล้อมรอบสระโลหิต เริ่มลงมือเคลียร์พื้นที่ พร้อมกับวาดค่ายกลจำนวนมากไว้บนพื้น โดยมีพลังงานสนับสนุนจากสระโลหิต ซึ่งเขาได้ใส่เนื้อหนังของสิ่งมีชีวิตจำนวนมากลงไปในสระโลหิต เพื่อให้มันกลั่นตัวเป็นแก่นแท้โลหิตจำนวนมหาศาลโดยอัตโนมัติ แก่นแท้โลหิตเหล่านี้จะถูกค่ายกลดึงออกไปโดยอัตโนมัติ และสุดท้ายจะถูกเปลี่ยนรูปเป็นพลังงานเพื่อหล่อเลี้ยงการทำงานของค่ายกล

ค่ายกลเหล่านี้มีความคล้ายคลึงกับค่ายกลบนผิวหนังของเจ้าแห่งอสูร ทั้งหมดล้วนเป็นค่ายกลประเภทป้องกัน

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว จางเซินจึงพาเถาเจ๋อเดินจากไป