บทที่ 255

บทที่ 255

จางเซิน รู้สึกสงสัยในตอนแรก แต่ในพริบตาต่อมาเขาก็เข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง

เขากับ แดนเทพ เป็นหนึ่งเดียวกัน ช่วงเวลาห้าสิบปีที่เขาใช้ชีวิตอยู่ใน โลกแห่งความคิดคำนึง แดนเทพ เองก็ผ่านพ้นช่วงเวลาห้าสิบปีไปเช่นกัน

เถาเจ๋อ เดิมทีก็เป็นแค่ชายหนุ่มคนหนึ่ง เมื่อบวกกับก้าวผ่านช่วงเวลาห้าสิบปีนี้ไป จะไม่แก่ชราลงได้อย่างไรกัน

ทว่าเมื่อ เถาเจ๋อ ได้ยินเสียงของ จางเซิน ตอนแรกเขาก็ชะงักไป จากนั้นก็ตบฉาดลงบนใบหน้าของตัวเอง พลางรำพึงรำพันว่า "ผ่านมาตั้งหลายปีไม่เคยเห็นภาพหลอนเลยแท้ ๆ ทำไมอยู่ ๆ ภาพหลอนถึงกลับมาได้ล่ะนี่"

"จี๊ด ๆ"

ลิงที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาส่งเสียงร้องขึ้นมาในตอนนี้ มันสลัดตัวหลุดจากอ้อมแขนแล้วหันไปทาง จางเซิน พร้อมกับส่งเสียงเตือนออกมา

"ให้ตายสิทธิ์ ภาพหลอนของฉันมันลุกลามรุนแรงถึงขั้นนี้แล้วเหรอเนี่ย"

เถาเจ๋อ มองตามสายตาของเจ้าลิงไปยังร่างของ จางเซิน ที่เดินออกมา จากนั้นก็เอ่ยด้วยความตกตะลึงอย่างยิ่ง

เขาลุกขึ้นจากหลังเต่า กระโดดลงมาจากเจ้าเต่ายักษ์แล้วเดินไปหา จางเซิน โดยเขาเดินวนสำรวจรอบตัว จางเซิน อยู่หนึ่งรอบ ก่อนจะส่งเสียงจิ๊ปากออกมา