บทที่ 221

บทที่ 221

ภายในแดนเทพ ความรู้สึกที่สามารถควบคุมทุกสิ่งได้นั้นไม่ได้ทำให้จางเซินหลงทาง

เขารู้ดีว่าความรู้สึกนี้ไม่ใช่ความแข็งแกร่งที่แท้จริง แม้ว่าเขาจะพยายามรักษาจิตใจของตัวเองไว้อย่างเหนียวแน่นมาโดยตลอด แต่เขาก็ต้องยอมรับว่าตอนที่สร้างมนุษยโลกขึ้นมา เขาเกิดภาพลวงตาที่ว่าตัวเองมีอิทธิฤทธิ์สารพัดขึ้นมาจริง ๆ ราวกับว่าตัวเองเป็นพระเจ้าผู้สร้างโลก สามารถย้ายภูเขาถมทะเลและสร้างทุกสิ่งได้ ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้

ทว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงความแข็งแกร่งจอมปลอม ตอนนี้เขารู้ซึ้งอย่างยิ่งว่าตัวเองอ่อนแอแค่ไหน แม้แต่สินค้าชิ้นหนึ่งในร้านค้าของคนอื่นก็ยังสู้ไม่ได้

หากเขาไม่มีสถานะเป็นพ่อมด เขาก็คงสู้สินค้าเหล่านั้นไม่ได้ด้วยซ้ำ หลังจากผ่านการกระตุ้นจากภูตสาหร่ายผมดำ เขาก็หันมาเผชิญหน้ากับตัวเองอีกครั้ง ผ่านการเปรียบเทียบทำให้เข้าใจว่าพลังของตัวเองไม่ได้แข็งแกร่งพอที่จะอยู่ในแดนกระจกโดยไม่ต้องกังวลสิ่งใด

แดนกระจกค่อนข้างปลอดภัยกว่าจริง ๆ