บทที่ 220

บทที่ 220

ขึ้นชื่อว่าความฉลาดมักจะพาให้หลงกลเพราะความฉลาด นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับภูตบุปผาตัวนี้

สุดท้ายแล้ว จางเซินก็ซื้อผลจูกั่วมาได้ในราคาถูก และเดินออกจากร้านไปอย่างพึงพอใจหลังจากชำระเงินเรียบร้อย

อันที่จริง ไม่ว่าภูตบุปผาจะตอบคำถามของจางเซินอย่างไร จางเซินก็จะสามารถอนุมานคำตอบที่ใกล้เคียงความจริงที่สุดได้อยู่ดี

อย่างไรก็ตาม ร้านไป๋หยวนเก๋อเองก็ไม่ได้เสียหายอะไรมากนัก

ท้ายที่สุดแล้ว ผลจูกั่วเองก็กำลังจะตายอยู่แล้ว การขายมันออกไปได้ถือว่ายังมีกำไร หากขายไม่ออกพอผลจูกั่วตายไป ก็ทำได้แค่ขายเป็นสมุนไพรธรรมดา ซึ่งราคากลับจะยิ่งต่ำลงไปอีก

จางเซินซื้อของที่ตัวเองต้องการได้แล้ว ก็ไม่ได้รีบร้อนเดินทางกลับปราสาททันที แต่เลือกที่จะเดินเที่ยวชมไปตามถนนการค้า

ร้านค้าบนถนนการค้ามีมากมายเหลือเกิน แม้ว่าหลายร้านจะไม่ได้เปิดทำการ แต่ก็ยังมีร้านค้าอีกหลายแสนแห่งที่เปิดให้บริการอยู่

อันที่จริง หากต้องการเปิดหูเปิดตา การเดินชมร้านค้าบนถนนการค้าให้มากๆ ถือเป็นตัวเลือกที่ดี เพราะร้านค้าเหล่านี้ครอบคลุมทุกสิ่งอย่าง ไม่มีสิ่งใดที่คุณคิดไม่ถึง มีเพียงสิ่งที่คุณหาจากที่นี่ไม่ได้เท่านั้น