กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 219
"หรือว่าฉันพูดอะไรผิดไป?"
จางเซินมองเถาวัลย์งามที่กำลังหัวเราะไม่หยุดด้วยความงุนงง พร้อมกับเอ่ยถามด้วยความสงสัย
เขาไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองพูดอะไรผิดออกไป แต่เห็นได้ชัดว่าเถาวัลย์งามกำลังหัวเราะคำพูดเมื่อครู่ของเขา แต่ปัญหาคือมันผิดตรงไหนกันล่ะ?
ในที่สุดเถาวัลย์งามก็หยุดหัวเราะ ดวงตาโค้งดั่งจันทร์เสี้ยวมองมาที่จางเซิน แล้วเอ่ยว่า "แขกผู้มีเกียรติ ดูเหมือนว่าสถานที่ที่คุณอาศัยอยู่จะค่อนข้างห่างไกลสินะคะ?"
"ถูกต้องแล้ว ถือว่าค่อนข้างห่างไกลจริงๆ นั่นแหละ" สมองของจางเซินหมุนวนอย่างรวดเร็วและเข้าใจความหมายคำว่าห่างไกลที่เถาวัลย์งามพูดถึงทันที
เถาวัลย์งามยิ้มแล้วเอ่ยว่า "แขกผู้มีเกียรติ ดูเหมือนว่าคุณจะยังไม่รู้สินะคะว่า ข้อมูลของคุณนั้นล้าหลังไปหลายยุคจักรวาลดับแล้ว ตอนนี้เถาวัลย์งามไม่ใช่โอสถวิเศษหายากอะไรเลย พ่อมดจำนวนมากต่างก็เลี้ยงเถาวัลย์งามกันทั้งนั้น แม้ว่าด้านล่างของเถาวัลย์งามจะเป็นดอกตูม แต่ก็มีปากนี่คะ!"
"ขอโทษด้วย เรื่องนี้ฉันไม่รู้จริงๆ" จางเซินเอ่ยด้วยความกระดากอายเล็กน้อย