บทที่ 166

บทที่ 166

จางเซินรู้ดีว่าระดับพลังของตนเองอยู่ในขีดขั้นไหน

อาชีพแรกของเขาคือจอมสร้างของวิเศษมาโดยตลอด ส่วนพ่อมดเป็นเพียงอาชีพที่สองของเขาเท่านั้น

อันที่จริงเหตุผลที่เขาเลือกพ่อมดมาเป็นอาชีพที่สอง เป็นเพราะเขาต้องการใช้มุมมองของพ่อมดมาตีแผ่ทำความเข้าใจโลก

การเลือกอาชีพหนึ่ง แท้จริงแล้วก็คือการเลือกมุมมองรูปแบบหนึ่ง

หากมองโลกด้วยมุมมองของระบบวิทยาศาสตร์ ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกย่อมเป็นวิทยาศาสตร์ ซึ่งไม่พ้นเรื่องของการเปลี่ยนแปลงทางสสารและพลังงาน

หากมองโลกด้วยมุมมองของระบบบำเพ็ญเพียร ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกย่อมเป็นเรื่องของจิตนิยม ซึ่งไม่พ้นเรื่องของการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายและจิตใจ

หากมองโลกด้วยมุมมองของพ่อมด ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกย่อมเต็มไปด้วยความลี้ลับ จำเป็นต้องค้นคว้าวิจัยด้วยตนเอง จนกระทั่งได้คำตอบที่เป็นของตนเองออกมา

ทุกๆ ระบบล้วนมีมุมมองต่อโลกที่แตกต่างกัน ทิวทัศน์ที่มองเห็นจึงย่อมแตกต่างกันไปด้วย

กระทั่งบางโลกยังมีอาชีพอย่าง "พ่อมดวิทยาศาสตร์" ที่นำสองระบบที่แตกต่างกันมารวมเข้าด้วยกัน จนกระทั่งสร้างสรรค์เวทมนตร์ทางเทคโนโลยีที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองขึ้นมาได้