บทที่ 167

บทที่ 167

"รุนแรงขนาดนั้น หรือว่าผมจะโกงกันแน่เนี่ย"

จางเซินรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากกับอานุภาพของเนตรมรณะ

ทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งคิดเรื่องนั้น เพราะโลกใบนี้กำลังจะล่มสลายแล้ว

เขาพลันใช้มือเวทมนตร์คว้าศพหัวหมาป่าเอาไว้ทันที จากนั้นก็ยัดมันเข้าไปในตู้เซฟมิติซ้อน หลังจากยืนยันแล้วว่าในโลกนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตหลงเหลืออยู่อีก เขาก็รวบรวมเศษมิติจำนวนมาก ก่อนจะรีบหยิบประตูบ้านกลับเพื่อเดินทางกลับสู่โลก

ทุกอย่างสิ้นสุดลงแล้ว

จางเซินกลับมาถึงปราสาท และหันกลับไปมองโลกเทพปกรณัมอินเดียเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะถอนหายใจแล้วปิดประตูลง

โลกเทพปกรณัมอินเดียจะไม่ล่มสลายลงเพราะเรื่องแค่นี้

ผ่านพ้นกาลเวลาอันยาวนานนับไม่ถ้วน พระพรหมองค์ใหม่ก็จะถือกำเนิดขึ้นอีกครั้ง จากนั้นก็จะสร้างสรรพสิ่งขึ้นมาใหม่

พระอินทร์, พระวายุ, พระวรุณ, พระอัคนี, ทวษฏา, พระศิวะ และพระวิษณุจะถือกำเนิดขึ้นอีกครั้ง เพื่อสืบสานตำนานที่เป็นของพวกเขาต่อไป