บทที่ 160

บทที่ 160

วิชาอาสัญมรณะสามารถกล่าวได้ว่าเป็นวิชามายา แต่ก็สามารถมองว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของการโจมตีทางจิตวิญญาณได้เช่นกัน

ซีหลัวหนีย่าเค่อเซี่ยสูญเสียพลังเวทไปถึงสองในสามในกระบวนการนี้

เวลานี้เขาร่างกายอ่อนแอมากกว่าช่วงเวลาใด ๆ แต่สัญชาตญาณการต่อสู้ของเขายอดเยี่ยมมาก หลังจากตื่นตระหนกเขาก็บดบังว่าสติของจางเซินยังคงอยู่ในความสับสน ด้านหนึ่งรับมือกับการโจมตีของเทพีนักรบ อีกด้านหนึ่งก็คว้าทวนกระหายเลือดไว้แน่น หมายจะแย่งอาวุธของจางเซินมา

ทว่าการกระทำนี้ของเขากลับส่งผลตรงกันข้าม

จางเซินได้สติกลับคืนมาในพริบตา สองมือปล่อยจากทวนกระหายเลือดทันทีแล้วถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว

ทว่าซีหลัวหนีย่าเค่อเซี่ยยังไม่ทันได้ดีใจ ทวนกระหายเลือดที่เพิ่งแย่งมาได้ก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นลูกแก้วแสงดวงหนึ่งแล้วลอยหนีไป นัยน์ตาของเขาเคลื่อนตามลูกแก้วแสงไปมอง ก็เห็นจางเซินยกมือข้างหนึ่งขึ้น คว้าจับเข้ากับลูกแก้วแสงที่บินเข้ามาพอดี ทวนกระหายเลือดปรากฏขึ้นใหม่อีกครั้งในพริบตา

"ไป!"

จางเซินคำรามลั่น ปาทวนกระหายเลือดในมือใส่ซีหลัวหนีย่าเค่อเซี่ยตรง ๆ

อันที่จริง ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก