บทที่ 158

บทที่ 158

เหล่าเทพสวรรค์ต่างก็เคยดื่มน้ำอมฤตกันมาแล้ว ภายใต้สถานการณ์ปกติ ต่อให้สูญเสียแขนขาไปก็ยังสามารถฟื้นฟูกลับคืนมาด้วยความเร็วที่สูงเป็นอย่างยิ่ง

ทว่าในตอนนี้แขนของพระอินทร์ก็ยังคงไม่ฟื้นคืนกลับมา

นั่นย่อมแสดงว่าศัตรูมีความสามารถในการควบคุมยับยั้งการสมานตัวของบาดแผล

ไพ่ตายที่จางเซินครอบครองอยู่นั้นมีอยู่ไม่มากนัก กายอมตะพอจะนับได้ว่าเป็นหนึ่งในไพ่ตาย ปัญหาคือไพ่ตายใบนี้มีโอกาสสูงมากที่จะถูกศัตรูข่มขวัญเอาไว้จนหมดสิ้น

กายอมตะของเขาประกอบขึ้นจากพรแห่งพระพรหมและน้ำอมฤต แต่ทว่าฝ่ายตรงข้ามไม่เพียงแต่ครอบครองความสามารถในการกักขังพระพรหมเท่านั้น แต่ยังสามารถสังหารพระวิษณุและพระศิวะที่กลายมาเป็นสามเทพประธานได้อีกด้วย พรแห่งพระพรหมและน้ำอมฤตของเขาเห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีผลมากนัก หรืออาจจะไร้ผลไปเลยโดยสิ้นเชิงด้วยซ้ำ

อยู่ ๆ ก็ถูกทำลายไพ่ตายไปหนึ่งใบก่อนเสียแล้ว อารมณ์จะดีได้ก็แปลกคนแล้ว

สถานการณ์ในตอนนี้ย่ำแย่เป็นอย่างมาก

ยานอวกาศของศัตรูอยู่ที่ตำแหน่งใด ยังมีศัตรูเหลืออยู่อีกเท่าไร และยอดฝีมือระดับสูงสุดของศัตรูแข็งแกร่งเพียงใด พวกเขาล้วนไม่รู้เลยสักนิด

สิ่งที่จางเซินเกลียดที่สุดก็คือการต่อสู้ที่เต็มไปด้วยความไม่รู้เช่นนี้ เพราะจุดที่แข็งแกร่งที่สุดของพ่อมดก็คือ ขอเพียงแค่ให้เวลาและข้อมูลแก่พ่อมดมากพอ พ่อมดก็จะสามารถสังหารคู่ต่อสู้ที่เหนือกว่าตนเองไปหลายระดับได้