บทที่ 131

บทที่ 131

เวลานี้สิงเตหาย่อร่างลงแล้ว และหมอบอยู่บนหลังของชากิลเพื่อพักผ่อน

วิธีที่เขายืดเวลาชีวิตของจางเซินออกไป จริงๆ แล้วคือการสร้างความสัมพันธ์แบบพึ่งพากันและกันขึ้นระหว่างตัวเขากับจางเซิน ทว่าบาดแผลบนหน้าอกของจางเซินนั้นคอยสูบฉีดพลังชีวิตอันมหาศาลของเขาอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นต่อให้เป็นตัวเขาเองก็ยังฝืนยื้อได้แค่เก้าวันเท่านั้น

หากผ่านไปเก้าวันแล้วยังไม่มีวิธีรักษาจางเซินล่ะก็ เขาก็จะต้องตายไปพร้อมกับจางเซิน

หน้าอกของจางเซินยังมีดาบเล็กปักคาอยู่ ทว่าทันทีที่ดึงดาบเล่มนั้นออก จางเซินก็จะตายลงในพริบตา ต่อให้เป็นพระวิษณุก็ไม่มีวิธีรักษาอาการบาดเจ็บระดับนี้

ดินแดนเกตุมาลากาตั้งอยู่ทางตะวันตกของโลกเทพปกรณัม ส่วนทะเลน้ำนมตั้งอยู่ทางเหนือของโลกเทพปกรณัม

ต่อให้ชากิลวิ่งด้วยความเร็วเต็มที่ก็ยังต้องใช้เวลาสามถึงสี่วันกว่าจะไปถึงทะเลน้ำนม ทว่าระหว่างทางพวกเขาได้พบกับเชษะที่กำลังไล่ล่าอสุรากลับมา

ภายใต้การอนุญาตของเชษะ ชากิลจึงกระโดดขึ้นไปบนหลังของเชษะ และด้วยความที่เชษะเหาะเหินเดินอากาศ เพียงครึ่งวันก็พากันมาถึงบริเวณใกล้ทะเลน้ำนม