บทที่ 130

บทที่ 130

จางเซินได้ยินเสียงคำรามของชากิล กลับยิ่งมีความสุขุมนุ่มลึกมากยิ่งขึ้น

เดิมทีเขาก็มีการคาดเดาเกี่ยวกับผู้แข็งแกร่งที่ลอบโจมตีชากิลอยู่แล้ว ในตอนนี้คำพูดของชากิลเป็นเพียงการตรวจสอบยืนยันการคาดเดาของเขาเท่านั้น

อันที่จริงเขากลับรู้สึกกังวลยิ่งกว่าหากไม่ใช่เพราะอสุราลงมือจัดการกับชากิล นั่นหมายความว่าเขาอาจจะต้องเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งปริศนารายอื่นอีก

"ชากิล ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็ชำระสะง้างความแค้นเก่าและใหม่ไปพร้อมกันเสียเลยเถอะ" เขา นั่งขัดสมาธิอยู่บนหลังเสือตัวกว้าง มองไปยังอสุราที่อยู่เบื้องล่าง แล้วเอ่ยปากด้วยท่าทีสงบนิ่ง

ชากิลไม่ต้องรอให้เขาเอ่ยปาก ในตอนนี้มันได้เปิดฉากจู่โจมใส่อสุราโดยรอบอย่างบ้าคลั่ง อสุราเหล่านี้มีความเร็วในการตอบสนองรวดเร็วยิ่งนัก ต่างพากันหลบหลีกการจู่โจมได้อย่างคล่องแคล่ว พร้อมกับหยิบดาบสั้นสีเขียวจำนวนมากออกมาจากผ้าสีดำ แล้วปาใส่จางเซินที่อยู่บนหลังเสืออย่างรวดเร็ว

ทว่าดาบสั้นเหล่านี้ ส่วนใหญ่ยังไม่ทันได้สัมผัสโดนตัวของจางเซินก็ถูกหางของชากิลกวาดร่วงลงไปเสียก่อน มีเล็ดลอดหลุดมาได้เพียงหนึ่งหรือสองเล่มเท่านั้น ซึ่งจางเซินก็เอื้อมมือไปคว้าเอาไว้ได้โดยตรง