เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 129
เชษะเอ่ยด้วยความกังวล "ศิษย์ว่าให้ข้าจัดการเถอะขอรับ"
"เจ้าจะ... เจ้าคิดว่าชากิลจะกล้าลงมือกับงั้นหรือ" จางเซิน หันไปมองเชษะแล้วถามด้วยรอยยิ้มขบขัน
ตอนนี้ชากิลนึกกลัวเชษะจนแทบจะสิ้นสติอยู่แล้ว เมื่อเชษะยืนอยู่ข้าง ๆ มัน แม้แต่จะลุกขึ้นยืนมันยังไม่กล้าเลย จะเอาความกล้าที่ไหนไปลงมือกับเชษะกันเล่า
"บอกคำตอบของเจ้ามาเถอะ ถ้าเจ้าไม่ตกลงตามเงื่อนไขนี้ ฉันก็คงต้องให้ศิษย์ของฉันส่งเจ้าลงนรกแล้วล่ะ" จางเซินมองชากิลแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ยมราชคือมนุษย์คนแรกและเป็นบุตรชายของสุริยะ
พระองค์ย่อมยืนอยู่ข้างมนุษย์อย่างแน่นอน ส่วนชากิลกินมนุษย์เข้าไปมากมาย เรียกได้ว่าก่อกรรมทำเข็ญไว้อย่างหนักหนา ยมราชจะต้องตัดสินให้มันตกนรกอย่างไม่ต้องสงสัย
และเรื่องนี้ชากิลเองก็ย่อมรู้ดีเช่นกัน ดังนั้นมันจึงยอมตกลงตามคำขอของจางเซิน
จางเซินหันไปมองเชษะแล้วกล่าวว่า "เดี๋ยวเธอห้ามลงมือนะ นี่เป็นการประลองอย่างยุติธรรมระหว่างฉันกับชากิล ไม่ว่าผลแพ้ชนะจะเป็นอย่างไร พวกเราต่างก็ต้องยอมรับด้วยความยินยอมพร้อมใจ"
"ศิษย์... " เชษะยังคงมีความกังวลอยู่บ้าง แต่ทว่าคำพูดนี้ยังไม่ทันได้หลุดออกจากปาก ก็ถูกจางเซินถลึงตาใส่ ทำได้เพียงถอนหายใจออกมาด้วยความจนใจ