บทที่ 128

บทที่ 128

ในใจของจางเซินกำลังสบถด่าอย่างบ้าคลั่ง ทว่าลึกลงไปในถ้ำลึกแห่งภูสนาม้า เหล่าอสุราต่างพากันตื่นเต้นเร้าใจขึ้นมาแล้ว

พวกมันได้กลิ่นอายของจางเซินแล้ว แต่ละคนต่างกำหมัดแน่นด้วยความฮึกเหิม หากไม่ใช่เพราะเกรงกลัวสุริยะอยู่ล่ะก็ พวกมันคงอยากพุ่งพรวดออกไปฉีกร่างของจางเซินเป็นชิ้น ๆ เสียเดี๋ยวนี้

ซีหลัวปานเอ่ยวาจาท้วงติงเหล่าอสุราที่ค่อนข้างสะดือไวพวกนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า อธิบายถึงข้อดีข้อเสียซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกให้คนพวกนี้ห้ามหุนหันพลันแล่นเด็ดขาด หากพุ่งออกไปในตอนนี้ แม้ด้วยจำนวนของอสุราจะสังหารจางเซินได้อย่างไม่มีปัญหาแน่ แต่สิ่งที่รออยู่เบื้องหน้าพวกมันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็คือความพิโรธของเหล่าเทพสวรรค์

ในความเป็นจริงแล้ว ไม่มีใครอยากสังหารจางเซินมากไปกว่าซีหลัวปานอีกแล้ว นี่ไม่ใช่เพราะจางเซินมีออร่ายั่วยุ แต่เป็นเพราะจางเซินเข้าไปก้าวก่ายผลประโยชน์ของเขาต่างหาก

ผู้คนต่างหลั่งไหลกันมาเพราะผลประโยชน์ ผู้คนต่างพากันพลุกพล่านก็เพื่อผลประโยชน์

ก่อนที่จางเซินจะเดินทางมายังโลกใบนี้ ฝ่ายอสุราสามารถต่อกรกับฝ่ายเทพสวรรค์ได้อย่างสูสี ต่างฝ่ายต่างไม่หวาดกลัวซึ่งกันและกัน