บทที่ 121

บทที่ 121

ในเทพปกรณัมอินเดีย พระศิวะเคยมีเรื่องราวที่ต้องบันทึกไว้กับพระวิษณุมาแล้ว

เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปตั้งแต่ตอนที่เหล่าทวยเทพและกองทัพอสุราช่วยกันกวนเกษียรสมุทรเพื่อผลิตน้ำอมฤต โดยในตอนนั้นน้ำอมฤตได้ปรากฏขึ้นมาจากเกษียรสมุทร

เพื่อขัดขวางไม่ให้กองทัพอสุราได้ครอบครองน้ำอมฤต พระวิษณุจึงทรงแปลงโฉมเป็นสาวงามโมสิณีแล้วแฝงตัวเข้าไปร่ายรำอยู่ท่ามกลางฝูงอสุรา เหล่าอสุราต่างพากันเคลิบเคลิ้มไปกับลีลาการร่ายรำของนาง จนกระทั่งเหล่าทวยเทพอาศัยจังหวะนั้นฉวยเอาน้ำอมฤตไปได้สำเร็จ

ตามตำนานเล่าว่า พระศิวะทรงขอให้พระวิษณุแปลงโฉมเป็นโมสิณีอีกครั้ง เพื่อที่พระองค์จะได้ทอดพระเนตรกระบวนการแปลงร่างนั้นอย่างชัดเจน

เมื่อพระวิษณุตอบรับคำขอและทรงแปลงร่างเป็นโมสิณีอีกรอบ พระศิวะก็ทรงสูญเสียสติสัมปชัญญะไปเพราะความงามของนาง ไล่กวดตามโมสิณีอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะเกิดเรื่องราวที่ทุกคนต่างก็ยินดีที่จะได้เห็น

ดังนั้นในโลกเทพปกรณัมอินเดีย เพศจึงไม่ใช่ข้อจำกัดอย่างแท้จริง ขอแค่มีความรักที่แท้จริง ทุกอย่างก็ไม่ใช่ปัญหาทั้งสิ้น

โชคดีที่ทั้งเชษะและหลู่ไน่หลัวไม่รู้ว่าจางเซินกำลังคิดอะไรอยู่ ไม่อย่างนั้นคงจะซัดจางเซินหน้าหนานี้ให้ตายคาที่อย่างแน่นอน