กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 102
เมื่อจางเซินคิดตกตะกอนแล้ว ก็เริ่มทำการเด็ดดอกไม้และสมุนไพรแปลกตาหลากหลายชนิดในเทวโลกขนานใหญ่ทันที เรื่องติดหนี้กรรมอันใดค่อยว่ากันทีหลัง
หากถึงคราวไม่ยอมคืนจริง ๆ ต่อไปเขาจะไม่มาโลกนี้อีกแล้ว เรียกว่าพวกหน้าด้านหน้าทนแบบนั้นเลย
จางเซินกวาดต้อนพืชพันธุ์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนจนเกลี้ยง เนื่องจากไม่รู้ว่าผลไม้ของพืชเหล่านี้มีสรรพคุณอย่างไร เขาจึงไม่ได้กินสุ่มสี่สุ่มห้า แต่เตรียมตัวกลับไปโลกเพื่อทำการตรวจสอบและจำแนกประเภทอย่างเป็นทางการเสียก่อน
โดยไม่รู้ตัว เขาก็เดินทางมาถึงบริเวณใกล้พระราชวังแห่งหนึ่ง พระราชวังในเทพปกรณัมอินเดียมีความเป็นเอกลักษณ์ทางอินเดียสูงมาก สีสันสดใสฉูดฉาด และล้วนนิยมใช้เครื่องประดับทองคำมาตกแต่ง เขาบินตรงเข้าไปในพระราชวัง จากนั้นก็ต้องอึ้งค้างไป
พระอินทร์กำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ประธานภายในพระราชวังเพื่อเสพรับการเซ่นไหว้จากมนุษยโลก พอเห็นจางเซินบินเข้ามาก็ขมวดคิ้วมุ่น
"ผู้มีความสามารถจางเซิน เจ้ามาหาข้ามีธุระอันใดหรือ" พระอินทร์ถามด้วยความไม่พอใจขณะกำลังเสวยผลไม้
จางเซินรีบเอ่ยขึ้น "คารวะราชาแห่งทวยเทพ ผมมาในครั้งนี้ด้วยความหวังว่าจะสามารถแลกเปลี่ยนสิ่งของบางอย่างกับคุณ"