บทที่ 93

บทที่ 93

เวลานั้นเอง ลำแสงสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน มันพุ่งทะลวงม่านพลังป้องกันของดินแดนในพริบตา

ลำแสงปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วและหายวับไปในพริบตา ถนนสายหนึ่งภายในดินแดนถูกลำแสงกวาดผ่านโดยตรง พื้นดินเต็มไปด้วยลาวาและแผ่ไอความร้อนระอุออกมา

ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่อยู่บนกำแพงเมืองตรงข้ามขอบดินแดน พวกเขามองถนนเบื้องล่างพร้อมกับเผยสีหน้าตกตะลึง พลังระดับนี้ไม่ใช่สิ่งที่จำนวนคนเพียงหยิบมือจะทดแทนได้ ต่อให้พวกเขามีคนมากกว่านี้อีกเท่าไรก็ไม่พอให้อีกฝ่ายฆ่า

จางเซินบินมาอยู่เบื้องหน้าดินแดนอย่างรวดเร็วในตอนนั้น หันหน้าเข้าหาจินซุ่นลี่และหันหลังให้ดินแดน

เขากับหลิวหลิงหลิงเพิ่งจะปรึกษากันอยู่ห่าง ๆ ว่าควรทำอย่างไร ใครจะรู้ว่าจินซุ่นลี่จะจู่โจมกะทันหันแบบนี้ หากเป้าหมายของการโจมตีไม่ใช่ถนนแต่เป็นปราสาทเจ้าแคว้น ผลลัพธ์ที่ตามมาคงคาดเดาไม่ได้

ตอนนี้เขาเหงื่อกาฬแตกพลั่กด้วยความตกใจและรีบหันกลับมาตั้งรับ

"จางเซิน แกออกมาเดี๋ยวนี้ ฉันจะจัดการแก แกออกมาซะนะโว้ย!" จินซุ่นลี่คำรามด้วยความร้อนรน เส้นเลือดบนใบหน้าปูดโปนขึ้นมาทั้งหมด ทั่วทั้งร่างดูคลุ้มคลั่งผิดปกติ