บทที่ 92

บทที่ 92

อันที่จริงการต่อสู้ครั้งนี้ ทั้งสภาพฟ้าดินและความได้เปรียบจากผู้คนต่างก็อยู่ฝ่ายจางเซินทั้งหมด ปัญหาเดียวคือพลังของศัตรูแข็งแกร่งเกินไป มีพลังในระดับที่สามารถบดขยี้สภาพฟ้าดินและความได้เปรียบจากผู้คนจนย่อยยับได้

ทว่าเพราะพวกมันไม่มีความสามัคคี การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยใดๆ จึงล้วนส่งผลให้เกิดผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงทั้งสิ้น

เวลานี้ ผู้วิปริตจำนวนไม่น้อยสังเกตเห็นว่าเบสถอนตัวออกจากสนามรบ ต่างก็เบิกตากว้างขึ้นทันที จากนั้นก็พากันปลีกตัวถอยหนีไปอย่างรวดเร็ว

อันที่จริง การใช้ความกลัวตายมาปั่นป่วนชักจูงให้ผู้วิปริตเหล่านี้หลบหนี ยังสู้การที่คนสนิทของจินซุ่นลี่หลบหนีเสียไม่ได้ ดูมีน้ำหนักน่าเชื่อถือมากกว่า

จางเซินไม่คาดคิดเลยว่าการแปรพักตร์ของเบสจะส่งผลพลอยได้ที่น่าพึงพอใจเช่นนี้ เขาจึงรีบกวาดตามองหาตัวคนสนิทอีกคนของจินซุ่นลี่ทันที เตรียมอาศัยจังหวะนี้จัดการเก็บกวาดให้สิ้นซากทีเดียว แล้วค่อยกลับไปพักผ่อนที่อาณาเขต

แม้ว่าพละกำลังของเขาจะเหนือกว่าคนทั่วไปมาก แต่ผ่านการต่อสู้ติดต่อกันมาถึงสามศึกก็เริ่มจะรับไม่ไหวแล้ว คาดว่าถ้าจัดการอีกคนได้คงต้องพักผ่อนอย่างจริงจังเสียที