บทที่ 94

บทที่ 94

จางเซินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อยที่หน้าผาก ดูเหมือนจะถามคำถามผิดเสียแล้ว

ช่างมันเถอะ!

พริบตานั้น แสงสว่างก็วับผ่านไป กู่เฉินปรากฏตัวขึ้นภายในเขตป้องกันของดินแดน เขาลืมตาขึ้นล็อกเป้าหมายไปที่อาโพฟิส ร่างกายพลันแปรเปลี่ยนเป็นราชสีห์คลั่งสีเลือดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับส่งเสียงคำรามลั่นออกมา

จางเซินได้ยินเสียงคำรามของกู่เฉิน มือข้างหนึ่งยกขึ้นทำท่าทาง ส่วนมืออีกข้างปรากฏปืนตลกคาเฟ่ขึ้นมาทันที แล้วรัวยิงใส่อาโพฟิสอย่างต่อเนื่อง

ทุกลงมือเหล่านี้เกิดขึ้นเร็วมาก ความโลภในแววตาของอาโพฟิสยังไม่ทันจางหาย ร่างกายก็ถูกกระสุนจากปืนตลกคาเฟ่พุ่งชนเข้าเสียแล้ว

มันอาจจะทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง ทว่าของวิเศษนั้นทรงพลังยิ่งกว่า สีหน้าของมันแปรเปลี่ยนไปสามรูปแบบในชั่วพริบตา จากนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ ในตอนนั้นเองกู่เฉินพุ่งทะยานออกมาจากเขตป้องกันแล้ว กำมีดสั้นทะลวงเกราะพุ่งเข้าประชิดอาโพฟิสอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าอาโพฟิสจะไม่ใช่จินซุ่นลี่ แต่กู่เฉินอ่านท่าทางที่จางเซินทำออก และรู้ดีว่าศัตรูที่ใหญ่ที่สุดในตอนนี้ก็คือสิ่งมหึมาตรงหน้า

มีดสั้นทะลวงเกราะแทงเข้าที่ส่วนขาของอาโพฟิส ความสามารถทำงาน!