บทที่ 75

บทที่ 75

หวางเจ๋อซานต่างก็รู้ต้นสายปลายเหตุของความแค้นระหว่างจินซุ่นลี่กับจางเซิน ในฐานะหนึ่งในคนสนิทของหวางเจ๋อซาน จางเฉินอวี่ก็ย่อมเข้าใจดีเช่นกัน

เขามองจินซุ่นลี่ที่กำลังคลุ้มคลั่งและตระหนักได้ว่า ผู้วิปริตเจ็ดแปดหมื่นคนนี้กำลังจะบุกไปยังดินแดนของจางเซิน นี่จะเป็นศึกใหญ่ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อย่างแน่นอน

"ความสามารถของคุณยอดเยี่ยมมาก ราชาโจรภูผาเป็นแค่ไอ้ขี้ขลาดตาขาว คุณตามรับใช้เขา สู้มาอยู่กับผมไม่ได้หว่านล้อมกว่า ดีเสียอีก มาอยู่ฝ่ายผมเถอะ ผมจะให้พื้นที่ที่ใหญ่กว่าและเวทีที่กว้างใหญ่กว่าแก่คุณ รอจนถึงวันที่ผมครองโลกได้เมื่อไหร่ ผมจะไม่ปฏิบัติต่อคุณอย่างแย่แน่นอน!" จินซุ่นลี่มองไปยังจางเฉินอวี่ในเวลานี้และเอ่ยปากชักชวน

ความสามารถของจางเฉินอวี่ไม่เหมาะที่จะใช้ควบคุม หากใช้โซ่ตรวนควบคุมจางเฉินอวี่เอาไว้ นั่นก็เทียบเท่ากับการหักปีกของจางเฉินอวี่

ดังนั้นจินซุ่นลี่จึงเลือกใช้กลยุทธ์ซื้อใจ โดยหวังว่าจางเฉินอวี่จะตระหนักได้ว่าตัวเขากับหวางเจ๋อซานนั้นไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน

การสวามิภักดิ์ต่อเขาย่อมมีอนาคตมากกว่าการติดตามหวางเจ๋อซาน

ทว่าจางเฉินอวี่กลับไม่เล่นด้วยในเวลานี้ ด่าเขาได้ แต่จะมาด่าหวางเจ๋อซานไม่ได้

เขามองจินซุ่นลี่และกล่าวด้วยความดูแคลน "แกหมายความว่า... ตามรับใช้ท่านอ้าวยังไม่สู้ตามรับใช้แกที่เป็นหมูกับหมาตัวหนึ่งงั้นเหรอ?"

"หาที่ตาย!"