บทที่ 37

บทที่ 37

เมืองหลานทงหันหน้าเข้าสู่ทะเลสาบหลานหวง และมีฉากหลังพิงอยู่กับภูเขาหลานเถิง

ส่วนอีกด้านหนึ่งของภูเขากลับเป็นเมืองเล็ก ๆ อีกแห่งหนึ่ง

เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้มีชื่อที่น่าสนใจมาก โดยมีชื่อว่าเมืองทงหลาน

ผู้มีอำนาจสูงสุดแห่งเมืองทงหลานมีนามว่าเฉินอี้ เช่นเดียวกับจินซุ่นลี่ที่เป็นผู้วิปริตโลภ เพียงแต่สิ่งที่เขามีความโลภคืออำนาจ

ความสามารถของเขาคือคลื่นกระตุ้นจิต สามารถใช้หนวดสองเส้นบนหน้าผากแผ่คลื่นพิเศษชนิดหนึ่งออกมา จากนั้นประสานเข้ากับน้ำเสียงเพื่อล่อลวงผู้อื่นได้ ดังนั้นภายใต้สังกัดของเขาจึงมีคนเกือบพันคน ซึ่งในจำนวนนั้นมีทั้งผู้วิปริตและผู้มีภูมิคุ้มกัน ทั้งหมดต่างก็เป็นผู้สนับสนุนที่คลั่งไคล้ในตัวเขา

เมืองโดยรอบบางแห่งถูกเขาเข้ายึดครองไปแล้ว ทุกคนต่างกลายเป็นเชลยของเขา ส่วนบางแห่งเนื่องจากมีตัวตนที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษอยู่ เขาจึงไม่กล้าไปหาเรื่อง

ยกตัวอย่างเช่นเมืองหลานทงถือเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด

เนื่องจากจินซุ่นลี่แข็งแกร่งเหลือเกิน แข็งแกร่งจนกระทั่งผู้วิปริตทั้งหมดโดยรอบไม่กล้าตั้งตัวเป็นศัตรูด้วย

ดังนั้นทุกครั้งที่จินซุ่นลี่เข้ามาค้นหาโลหะในเมืองทงหลาน เฉินอี้จะหุบกรงเล็บของตัวเองเข้าหาตัวเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดการปะทะกับจินซุ่นลี่